More oko ostrva Drvenik Mali u Hrvatskoj ima stjenovite obale, plaže u uvalama i duboke okolne brakove. Peca se sa obale, lokalnih molova i iz čamca; prema starijim podacima, pristup ribolovu je otvoren. Među glavnim vrstama su orada, brancin, škrpina i zubatac.
O vodi
Drvenik Mali, poznat i kao Ploča i Zirona Piccola, okružuje slano more razvedene obale. Uvale Borak, Vela Rina, Mala Rina, Petomavar i Dolići smjenjuju se sa stjenovitim dijelovima obale, dok plaže i lokalni molovi nude drugačija mjesta za zabacivanje. Do obale se dolazi lokalnim putevima, stazama ili čamcem, kojim se izlazi i na okolne brakove i padine.
U plitkim uvalama dubine su od 5 do 6,5 m, dok su vrhovi južnih brakova na 75 do 85 m. Drvenička vrata između Drvenika Malog i Velog duboka su do 27 m, a na sjevernom dijelu do 65 m. Po sredini Drveničkog kanala dubine se kreću od 59 do 79 m, pa ribolov iz čamca traži sasvim drugačiji pribor od onog za plitku uvalu.
Dijelovi podmorja obuhvaćeni su ekološkom mrežom u regionalnim planovima zaštite prirode radi očuvanja livada posidonije.
Ribe u vodi
Orada, odnosno komarča, i brancin, poznat i kao lubin, među glavnim su vrstama oko ostrva. Oradu obično vrijedi tražiti uz prelaze pijeska u kamen i hranilišta pri dnu, naročito u mirnijim jutarnjim i večernjim satima. Brancin često prilazi obali pri slabijem svjetlu i uz uzburkano more; varalicu treba voditi uz rubove i zaklone, bez žurbe da se pređe preko dobrog mjesta.
Na kamenitom dnu žive škrpina, fratar i kanjac, a tu je i zubatac. Škrpinu i kanjca obično treba tražiti blizu dna, uz pažljivo spuštanje sistema da se ne zakači kamen. Zubatac se često drži izraženih preloma i padina, gdje vreba sitniju ribu, pa precizno vođenje mamca uz teren znači više od nasumičnog pretraživanja.
U akvatoriju su prisutne i jera i ovčica, kao i cipli. Od grabljivica tu su barakuda, odnosno škaram, i lica, a ima i feluna, mladih gofova. Lignja i sipa takođe su dio ulova ovog mora.
Srdela i inćun redovno su prisutni u okolnim prolazima i kanalu, zajedno s papalinom. Tim dijelovima kreću se i iglica, skuša i lokarda, kao i šaruni. Kretanje sitne ribe i aktivnost pri površini pecarošu mogu pomoći da prepozna gdje se grabljivice trenutno hrane.
Kako se peca
Sa obale se peca sa stijena i plaža u uvalama, među kojima je Vela Rina, a sa molova u luci Borak i priobalnim lučicama. Za oradu se koristi obalni ribolov sa dna, sa olovom položenim na pješčani ili pjeskovito-kameniti teren. Na dubinku je važno zategnuti strunu tek toliko da se ugriz vidi, a mamcu ostaviti prirodnije ponašanje.
Iz čamca se izlazi na brakove i padine oko ostrva. Kančanica se koristi za škrpinu, fratra i kanjca, na dubinama od 70 do 85 metara, uz olovna otežanja od oko 200 g. Sistem treba spuštati kontrolisano i održavati dodir s dnom; kad olovo počne da zapinje, bolje ga je malo podići nego uporno vući kroz kamen.
Varaličarenje sa obale i mola usmjereno je na barakudu i plavu ribu, uz srednje otežane varalice i varalice za sporo vertikalno povlačenje. Ovdje se varaličari i u periodima juga i talasa. Pri takvom ribolovu valja zadržati kontrolu nad strunom kako bi se osjetio udarac i dok varalica propada.
Lignjolov iz plovila odvija se na dubinama od 5 do 6,5 metara i dublje, uz peškafondo i skosavice. Poslije podizanja mamca korisna je kratka pauza, a zakačenu lignju treba izvlačiti ravnomjerno, bez naglih trzaja.
Među mamcima koji se koriste u ovom akvatoriju su komadi velikog morskog crva, kao i komadi i fileti svježe srdele. Koriste se i metalne varalice sa ljubičastim i reflektujućim dekorima, te lignjari i skosavice.
Pristup vodi
Do ostrva se dolazi trajektom iz Trogira, kojim stižu i vozila; na ostrvu je dopušten drumski saobraćaj. Pristanište je u Solinama, a parkira se duž naselja i lokalnih pristupnih puteva.
Do uvala Borak, Vela Rina, Mala Rina, Petomavar i Dolići stiže se lokalnim putevima, stazama ili čamcem. Za manja plovila privez i pristup mogući su u luci Borak i zaštićenim uvalama.
Pravila i dozvole
Prema starijim podacima, ribolov je otvoren sa obale, lokalnih molova i iz čamca.