Veliki bački kanal je slatkovodni kanal sistema Dunav–Tisa–Dunav u Srbiji, u oblasti Bačke. Peca se pretežno sa obale, a za ribolov je 2026. potrebna dozvola, uz primenu opštih propisa. Među ribama koje privlače pecaroše su šaran, štuka, som i smuđ.
- Veličina
-
Dužina u regionu 121,2 km
O vodi
Veliki bački kanal pripada hidrosistemu Dunav–Tisa–Dunav, a vodom i pripadajućim ribarskim područjem upravlja JVP „Vode Vojvodine“. Kanal se planski poribljava svake godine. Prema starijim podacima, dužina kanala kroz različite opise trase i plovnosti kreće se od 110 do 123 km.
Obala se za pecanje najčešće otvara kroz prokrčene useke u trsci i lokvanjima. Poznatiji prilazi raspoređeni su kod Bezdana, Bačkog Monoštora, Sombora i Sivca, a kanalu se prilazi i kod Kljajićeva, Kule i Vrbasa. Na širim deonicama peca se i iz čamca.
Na pojedinim delovima kod Sivca dubina je oko 2 m. Nizvodno od Crvenke i Vrbasa može biti znatno manja zbog taloženja industrijskog mulja, pa je pri nameštanju pribora važno proveriti dubinu i kakvo je dno na izabranom mestu.
Početni segment kod Bezdana i Bačkog Monoštora delom pripada Specijalnom rezervatu prirode „Gornje Podunavlje“, a delom se s njim graniči.
Ribe u vodi
Šaran je među važnim ribama kanala i planski se poribljava. Kod Sombora je u decembru 2021. pušteno 800 kg, odnosno oko 4.000 komada jednogodišnje mlađi autohtonog vretenastog šarana. Šarana obično vredi tražiti uz prelaz čistog dna u rastinje; u toplijem delu godine često bolje grize rano ujutru i predveče. Amur je takođe prisutan, a kod ove vrste pažnju zaslužuju rubovi vodene vegetacije i miran prilaz mestu.
Štuka, som i smuđ daju prostora pecarošima koji ciljaju grabljivice. Štuku obično treba tražiti uz zaklon i rub lokvanja, uz vođenje mamca tik pored rastinja. Som se često pokreće pri slabijem svetlu, dok smuđ rado koristi prelaze u dubini i tvrđe delove dna. Velikousti pastrmski grgeč, među pecarošima poznat kao bas, takođe živi u kanalu; kod njega su precizan zabačaj uz zaklon i pauze u vođenju mamca često važniji od dalekog zabacivanja.
Za pecanje sitnijim priborom tu su deverika i babuška. Deveriku obično treba tražiti pri dnu, dok babuška ume da uzima mamac i na plićim mestima. Bodorka i crvenperka dopunjuju ulov bele ribe, pri čemu crvenperka često uzima mamac bliže rastinju i više u vodenom stubu.
U kanalu žive i bucov, odnosno bolen, kao i grgeč, poznat i kao bandar. Među prisutnim vrstama su još mrena i smuđ kamenjar, a na mamac može doći i terpan, odnosno cverglan.
Kako se peca
Ovde se pretežno peca sa obale, kroz prokrčene useke u priobalnoj trsci i lokvanjima. Čamac se koristi na širim deonicama i akumulacionim proširenjima, dok se na bistrijim i plićim delovima ređe upotrebljava jer plaši ribu. Na takvom mestu više vredi tih prilaz nego stalno premeštanje.
Na kanalu se lovi na plovak, fiderom i na dubinku. Za šarana, babušku i belu ribu koriste se kuvani kukuruz i kukuruz šećerac, a od sitnijih mamaca mesni crvići i crveni crvići. U upotrebi su i gliste, same ili u kombinaciji sa kukuruzom. Sredina hleba i testo sa anisom ili vanilom daju drugačiju ponudu, dok se koriste i peleti i sitnije bojlije. Primama se priprema od prezli, keksa i kukuruznog brašna; bolje je dodavati je odmereno nego odmah zasititi mesto.
Varaličarenje je usmereno naročito na basa i štuku. Koriste se plitkoroneći vobleri i površinski vobleri, a uz njih leptiri, spineri i silikonci. Uz rastinje mamac vodi kontrolisano, sa pauzama, kako bi ostao uz zaklon umesto da odmah izađe iz zone u kojoj grabljivica vreba.
Praktikuje se i muvanje na kedera. Za štuku i soma koristi se živi keder, često na sistemu sa balerinom. Pri takvom pecanju važno je podesiti položaj mamca prema dubini i rastinju, da se ne sakrije u travu i ostane van vidokruga grabljivice.
Pristup vodi
Kanalu se pristupa pretežno lokalnim i poljskim putevima duž nasipa. Kod Bezdana poznati prilazi su uz ustavu i brodogradilište, dok je kod Bačkog Monoštora poznat Češki most.
Kod Sombora se prilazi na Tromeđi, uz prevodnicu. U oblasti Sivca posećeniji je potez Mali Stapar – Gvozdeni most, a među poznatijim pristupima su i Kljajićevo i Kula.
U Vrbasu je na lokalitetu Šlajs uređena obala.
Pravila i dozvole
Za ribolov na kanalu 2026. potrebna je dozvola. Dobija se u poslovnoj zgradi JVP „Vode Vojvodine“ u Novom Sadu, u radnim jedinicama u Somboru, Vrbasu, Odžacima i Bečeju, kao i preko ovlašćenih udruženja sportskih ribolovaca. Prema opštim cenama za 2026, jedinstvena godišnja dozvola košta 9.000 dinara i obuhvata kanalske vode koje nisu pod posebnim režimom zaštite; dnevna košta 1.300, a sedmodnevna 2.600 dinara.
Povlašćena godišnja dozvola za 2026. košta 4.500 dinara za žene, lica starija od 65 godina i lica sa telesnim oštećenjem od 60 do 80%. Za lica sa invaliditetom preko 80%, vojne invalide i lica mlađa od 18 godina godišnja dozvola košta 800 dinara. Deca mlađa od 14 godina mogu da pecaju bez dozvole isključivo uz prisustvo punoletnog lica koje poseduje dozvolu.
Po opštim pravilima za period 2025/2026, primenjuju se mere Naredbe o merama za očuvanje i zaštitu ribljeg fonda: za autohtone vrste važe zabrane lova tokom propisanih perioda mresta, dok za alohtone invazivne vrste nema lovostaja. Prema opštem pravilu za 2026, rekreativni ribolov zabranjen je od 21:00 do 03:00 u letnjem periodu, odnosno od 18:00 do 05:00 u zimskom periodu.
Prema starijim opštim pravilima, zabranjeni su mreže, vrše i samolovni alati, kao i harpun, podvodna puška, eksploziv, električna struja, otrovi i kačenje udicom za telo, odnosno grabuljanje. Dnevni ulov ograničen je na najviše 5 kg plemenite ribe ili jedan trofejni primerak preko te mase. Za period 2025/2026. autohtone ribe ispod propisane minimalne lovne dužine vraćaju se u vodu, dok za alohtone invazivne vrste minimalne mere ne važe.