Uvac je reka u Srbiji, u oblasti Sjenice i Nove Varoši, sa kanjonom i akumulacionim jezerima. Peca se u okviru ribarskog područja SRP „Uvac“, uz posebnu dozvolu za zaštićeno područje i ograničenja po zonama, vrstama i načinu ribolova. Među ribama su smuđ, som, šaran i klen.
- Veličina
-
Dužina u regionu 69,8 km
O vodi
Uvac povezuje rečni tok, kanjonske predele i akumulaciona jezera nastala na reci. Reka i akumulacije čine ribolovne vode Ribarskog područja „Specijalni rezervat prirode Uvac“, kojim upravlja preduzeće „Rezervat Uvac“ d.o.o. iz Nove Varoši. Deo toka pripada specijalnom rezervatu prirode, zaštićenom prirodnom dobru I kategorije, od izuzetnog nacionalnog značaja, prvobitno proglašenom 1971. godine.
Veliki deo terena je kanjonski, sa strmim liticama i teško pristupačnim obalama. Kanjonska dolina prosečno je duboka od 200 do 300 metara, a najviše do 350 metara, pa izbor mesta za silazak do vode mnogo znači za planiranje pecanja. Prilazi jezerskom delu postoje iz pravca Sjenice i Nove Varoši, kod brane Uvačkog jezera i na Markovoj ravni; peca se sa obale i iz čamca.
Prema starijim podacima, dužina Uvca kreće se od 69,8 do oko 120 km, a površina sliva od 1.310 do 1.596,3 km². U ribolovnim vodama čitavog sliva žive 24 vrste riba. Plansko poribljavanje sprovodi upravljač.
Ribe u vodi
Smuđ i som zanimljivi su onome ko dolazi zbog grabljivica. Na jezerskom delu lovljeni su somovi od 24 do 25 kg, dok su prosečni lovni primerci smuđa teški od 1 do 2 kg. Ulovljen je i som od 9 kg, dug 113 cm. Som je dospeo slučajnim unošenjem tokom ranijih poribljavanja, pre proglašenja rezervata 2004. godine. Smuđ se obično traži uz prelaze dubine i tvrđe dno, naročito kada svetlost oslabi; som se često drži dubine i zaklona, a aktivnije izlazi po hranu u toplijem delu godine.
Šaran, amur i tolstobik takođe pripadaju ribljem svetu sliva. Za šarana se obično traže mirniji delovi i mesta na kojima se hrani pri dnu, a strpljivo pecanje uz odmereno prihranjivanje često je važnije od čestog prezabacivanja. Klen rado uzima hranu koju donese struja i leti se često podiže prema površini. Skobalj i mrena više vezuju pecaroša za tekuću vodu: prvi obično struže hranu sa podloge, dok druga traži zalogaj uz dno.
U slivu žive i linjak i grgeč. Deverika i žutooka bodorka pripadaju sitnijoj i srednjoj beloj ribi, a uz njih su prisutni srebrni karaš i sunčica. Manić je vrsta kojoj više odgovara hladnija voda, dok je jezerska zlatovčica još jedna od riba ovog sliva.
Mladica, potočna pastrmka i jezerska pastrmka prisutne su u slivu, ali je njihov ribolov posebno ograničen. Potočna mrena, pijor i peš nalaze se pod trajnim lovostajem, pa nisu ribe za ciljano pecanje.
Kako se peca
Na Uvcu se peca sa obale i iz čamca, a za varaličarenje i mušičarenje koristi se i čamac u pokretu. Za smuđa i soma opisani su džigovanje silikonskim varalicama i vođenje voblera. Pri džigovanju je važno pratiti propadanje mamca i zadržati kontakt sa dnom; udarac često dođe baš u pauzi, pa zategnuta struna pomaže da se oseti.
Za smuđa se koristi i muvanje uz upotrebu kedera. Mamac se vodi kontrolisano, uz pažljivo praćenje dodira sa podlogom, umesto da se samo ostavi da leži. Dubinski ribolov prirodnim mamcima takođe je zastupljen; težinu olova treba prilagoditi toku i dubini da pribor ostane na odabranom mestu.
Mušičarenje je vezano za klena, uz lov iz lakih čamaca ili kanua i upotrebu veštačkih mušica. Klen ume da se povuče posle nespretnog prilaska, pa tih pokret i precizan zabačaj imaju prednost nad stalnim pretraživanjem vode.
Šaranski ribolov obuhvata postavljanje bova i stacionarno pecanje. Za šarana obično treba birati mesto na kojem pribor može mirno da stoji i prihranjivati odmereno, uz stalan nadzor zabačenih štapova.
Pristup vodi
Iz Sjenice se put ka jezeru odvaja na 7. kilometru puta prema Ivanjici. Prilaz je brdovit i uzan. Do vode se stiže i preko Nove Varoši, sa druge strane jezera.
Kod brane Uvačkog jezera u Akmačićima postoji pristup vodi, mesto za porinjanje čamaca i početak plovidbe. Markova ravan je još jedna pristupna i priobalna tačka za porinjanje čamaca.
Među poznatim ribolovnim mestima su Mrestilište, Livade i Klizište.
Pravila i dozvole
Za ribolov u zaštićenom području potrebna je posebna dozvola. Za 2026. godinu dobija se u sedištu preduzeća „Rezervat Uvac“ u Novoj Varoši, kod ribočuvarske službe na terenu i u udruženjima sportskih ribolovaca u Novoj Varoši, Sjenici i na Zlatiboru. Godišnja dozvola za SRP „Uvac“ za sve kategorije ribolovaca košta 7.000 dinara, višednevna 2.600, a dnevna 1.300 dinara. Za deo Radoinjskog jezera do 150 metara uzvodno od brane u 2026. važi standardna republička dozvola, po ceni od 9.000 dinara.
Zabrana iz 2019. trajno obuhvata Varoški zaliv na delu dužine 200 metara nizvodno od mosta na Zlošnici kod skretanja za Amziće. Pravila iz iste godine zabranjuju upotrebu čerenca i ostavljanje zabačenih štapova bez nadzora duže od 15 minuta. Zabrana sidrenja čamaca potiče iz 2011, a od 2006. strogo su zabranjeni neplansko poribljavanje i unošenje vrsta stranih ribljem fondu sliva.
Za jezersku zlatovčicu zabranjen je ribolov od 21:00 do 03:00 tokom letnjeg, odnosno od 18:00 do 05:00 tokom zimskog računanja vremena. Opšta pravila u Srbiji za 2026. propisuju iste vremenske zabrane noćnog ribolova za salmonidne i druge riblje vrste, kao i zabranu upotrebe mreža, vrša, struje, plina, eksploziva, podvodne puške i grabuljanja. Po starijem opštem ograničenju dnevnog ulova dozvoljeno je zadržati do 5 kilograma ribe plus jedan kapitalni primerak po ribolovnom danu.