Plovni Begej je slatkovodni ribolovni kanal u Banatu, u Srbiji, deo mreže Dunav–Tisa–Dunav. Peca se sa obale i iz čamca, uz odgovarajuću dozvolu i poštovanje opštih ograničenja. Među ribama su šaran, štuka, smuđ i som.
- Veličina
-
Dužina u regionu 44,9 km
O vodi
Plovni Begej, poznat i kao Canalul Bega, pripada osnovnoj kanalskoj mreži Hidrosistema Dunav–Tisa–Dunav. Nalazi se u ribarskom području „Banat“, kojim upravlja JVP „Vode Vojvodine“. Kanal prolazi kroz naselja ili pored njih, pa se ribolovna mesta traže kod Srpskog Itebeja, Novog Itebeja, Žitišta i Kleka.
Prosečna dubina je oko 2,5 metra, dok je kanal kod Žitišta širok oko 30 metara. Takva širina ostavlja dosta prostora za pecanje sa obale, a dubinu na izabranom mestu valja pažljivo izmeriti pre postavljanja pribora. Prema starijim podacima, dužina Plovnog Begeja kreće se od 31,4 do 70 km, zavisno od obuhvata sektora. Pripadajući sliv do profila Srpski Itebej zauzima 2.439 km².
Obližnji Stari Begej – Carska bara ima status specijalnog rezervata prirode. Na Plovnom Begeju ribolovci koriste obalu i čamac, a među mestima za pecanje su predeli oko hidročvorova i prevodnica kod Kleka i Srpskog Itebeja, kao i deonica „Marina“ kod Kleka.
Ribe u vodi
U ribljem svetu Begeja i njegovog kanalskog sistema prisutni su šaran, babuška i deverika. Za šarana obično vredi tražiti prelaz između plićeg i dubljeg dela, naročito ujutru i predveče. Babuška rado uzima mamac pri dnu, dok se deverika često drži u jatu, pa precizno hranjenje i miran mamac mogu da zadrže ribu na mestu.
Od grabljivica tu su štuka, smuđ, som i bucov. Štuka obično vreba uz zaklon i ivice rastinja, dok smuđ češće prilazi obali pri slabijem svetlu i uzima mamac vođen blizu dna. Som traži snažniji pribor i pouzdane čvorove, posebno uz prepreke. Bucov se često odaje udarcima po površini; tada varalicu treba provesti kroz zonu u kojoj juri sitnu ribu.
Riblji sastav obuhvata i krupaticu i bodorku, koje se obično traže finijim priborom, kao i grgeča, poznatog kao bandar. Linjak se najčešće traži uz rastinje, a prisutni su i amur i beli tolstolobik. Klen obično dobro vidi pecaroša, pa mu se prilazi mirno i bez nepotrebnog kretanja uz vodu.
JVP „Vode Vojvodine“ navodno je 2025. godine u kanalskim i rečnim mrežama kojima upravlja sprovodilo poribljavanje mlađu šarana i postavljalo veštačka smuđeva gnezda.
Kako se peca
Na Plovnom Begeju peca se sa obale i iz čamca. Fider je jedna od korišćenih tehnika, a peca se i na plovak, takmičarskim direktašima i meč tehnikom. Direktaš je praktičan kada se riba drži bliže obali, dok meč pribor služi za precizno pecanje na većoj udaljenosti. Kod fidera je važnije ponavljati zabačaj na isto mesto nego stalno širiti hranjenu zonu.
Za šarana, babušku i deveriku koriste se crvići, kukuruz šećerac i kuvana zrna kukuruza. U izbor mamaca ulaze i gliste i hleb. Peca se i na dubinku: mamac treba postaviti tako da miruje pri dnu, a veličinu udice prilagoditi zalogaju i očekivanoj ribi.
Varaličarenje je zastupljeno, a iz čamca se koristi i troling. Za smuđa, štuku, soma i bucova koriste se silikonski šedovi, tvisteri i vobleri, kao i kederi. Smuđu obično više odgovara kontrolisano vođenje blizu dna, dok za bucova često treba ubrzati varalicu bliže površini. Pri lovu štuke predvez otporan na zube čuva i ribu i pribor.
Pristup vodi
Kanalu se pristupa kod Srpskog Itebeja, gde su među ribolovnim mestima i predeli oko hidročvora i prevodnice. Pristupi postoje i duž Novog Itebeja, kao i kod Žitišta.
Kod Kleka se prilazi kanalu u predelima oko hidročvora i prevodnice i na deonici zvanoj „Marina“. U marini su privezana plovila.
Pravila i dozvole
Za rekreativni ribolov potrebna je odgovarajuća dozvola; prema uslovima za 2026. godinu, kupuje se u zgradi JVP „Vode Vojvodine“ u Novom Sadu, u radnim jedinicama, uključujući Zrenjanin, i u udruženjima sportskih ribolovaca. Po opštem cenovniku za 2026. standardna godišnja dozvola košta 9.000 dinara, a povlašćena za osobe starije od 65 godina, žene i lica sa telesnim oštećenjem od 60 do 80% iznosi 4.500 dinara. Cena od 800 dinara važi za lica sa telesnim oštećenjem od 80% i više, lica sa potpunim gubitkom radne sposobnosti, vojne i civilne invalide rata i maloletna lica od 14 do 18 godina. Jednodnevna dozvola košta 1.300 dinara, a višednevna, do sedam dana, 2.600 dinara. Deca mlađa od 14 godina mogu da pecaju bez dozvole isključivo uz prisustvo lica sa važećom dozvolom.
Prema starijim opštim pravilima za Srbiju, dozvoljen je udičarski ribolov na plovak, dubinskom tehnikom i varaličarenjem, a zabranjena je upotreba mreža, vrša, samolovki, parangala, osti, električne struje, eksploziva i otrova. Zabranjeno je pecanje na odstojanju manjem od 500 metara od brana hidroelektrana i objekata sa ribljom stazom, kao i na udaljenosti do 100 metara od ribnjaka. Prema opštem pravilu iz 2022. godine, rekreativni ribolov zabranjen je tokom cele godine od 21:00 do 03:00 po letnjem računanju vremena, odnosno od 18:00 do 05:00 po zimskom računanju vremena, osim ako korisnik područja drugačije ne odredi.
Dnevno se može zadržati do 5 kg ribe i jedan primerak kapitalne veličine, uz poštovanje opštih lovostaja i minimalnih lovnih dužina za riblje vrste u Srbiji.