Prema starijim podacima, na celom Aleksandrovačkom jezeru zabranjen je svaki oblik ribolova do završetka sanacije zbog nepovoljnih ekoloških uslova. Jezero je u Srbiji, u oblasti Vranja, jugozapadno od grada. Ranije su u njemu živeli šaran, štuka i som.
- Veličina
-
Površina 11,8 ha
O vodi
Aleksandrovačko jezero je slatkovodna akumulacija jugozapadno od Vranja, na području atara Aleksandrovca, Donjeg Trebešinja i Kupininca. Leži na nadmorskoj visini od 400 metara. Prema starijim podacima, površina mu je oko 10 do 12 hektara. Prosečna dubina je oko 2,5 metra, a zapremina je procenjena na 0,3 do 0,4 miliona m³. Nasuta brana visoka je 10 metara.
U sušnim i zapuštenim fazama dubina je iznosila svega 0,8 do 1 metra. Obala je delimično nasipana šljunkom, a u vreme aktivnog ribolova pecalo se isključivo sa nje. Jezero je ranije bilo deo ribarskog područja „Srbija-istok“, kojim je upravljala Asocijacija „Veternica – Vlasina“ iz Leskovca.
Uz jezero se nalazi stanište „Aleksandrovačka slatina“, prepoznato u planskim aktima kao potencijalno zaštićeno dobro.
Ribe u vodi
Šaran je bio deo nekadašnjeg ribljeg fonda i poribljavan je 2011. i u januaru 2012. godine. Štuka je unošena poribljavanjem 2011, a deverika u januaru 2012. godine. Ove ribe pripadaju ribolovnoj prošlosti jezera, pre pomora i zabrane pecanja.
Beli amur je takođe živeo u jezeru, unošen je poribljavanjem i stradao je tokom ekoloških incidenata. U nekadašnjem ribljem fondu bili su i beli tolstolobik i som.
Od sitnije bele ribe ranije su tu bile crvenperka i bodorka, kao i babuška, poznata i kao srebrni karaš. Jezero su nastanjivali i linjak i klen, a među grabljivicama je bio grgeč, odnosno bandar.
Kako se peca
Ranije se na Aleksandrovačkom jezeru pecalo isključivo sa obale.
Pristup vodi
Do jezera se automobilom dolazi lokalnim saobraćajnicama iz pravca Vranja. Nalazi se oko 7–8 km jugozapadno od grada, na području atara Aleksandrovca, Donjeg Trebešinja i Kupininca.
U sklopu uređenja prostora planskim dokumentima predviđen je javni parking.
