Mirna je istarska rijeka u Hrvatskoj, sa slatkovodnim tokom i bočatim ušćem kod Antenala. Peca se pretežno sa obale; prema starijim pravilima ribolov je vremenski ograničen, a noću se lovi samo jegulja. Među ribama su šaran, klen, štuka i brancin; za ušće je 2024. navedena sezonska zabrana ribolova.
- Veličina
-
Dužina u regionu 51,2 km
O vodi
Mirna izvire podno Ćićarije kod Huma, na približno 250 m nadmorske visine, a kod buzetske doline spušta se na oko 49–50 m. Usjekla je kanjon dubok do 200 m, pa se karakter predjela znatno mijenja prije nego što rijeka stigne do bočatog ušća kod Antenala i Jadranskog mora.
Prema starijim podacima, rijeka je duga od 51,2 do 53 km, uže regulisano korito ima oko 38,5 km, a sliv obuhvata od 402,9 do 458 km². Ušće je na približno 0 m nadmorske visine. Područje ušća sa Tarskom valom zauzima oko 465 ha.
Duž toka nalazi se Posebni rezervat šumske vegetacije Motovunska šuma. Mirna pripada ekološkoj mreži Natura 2000 „Mirna i šire područje Butonige“, HR2000619, dok je ušće sa Tarskom valom obuhvaćeno područjem HR3000433 i zaštićeno kao predio odnosno rezervat. Udruženja „Mrena“ Buzet i „Pazinčica“ sprovode planirano poribljavanje i brinu o ribljem fondu.
Ribolov je uglavnom vezan za obalu, od dionica kod Buzeta i mosta Ponte Porton do Motovunskog mosta, gdje se održavaju takmičenja, i Antenala, gdje se peca i sa mosta. Na ušću i u bočatom dijelu odvijaju se i rekreativne vožnje čamcima i kajacima. Pri naglim padavinama poplavni talasi mogu podići nivo vode za 5 do 6 m, pa je porast vodostaja ozbiljna opasnost za pecaroša na obali.
Ribe u vodi
U gornjem toku žive potočna pastrmka i lipljen. Pastrmku obično vrijedi tražiti uz zaklon, iza kamena i na prelazu brzaka u mirniju vodu, dok se lipljen često drži struje koja mu donosi hranu. Obje vrste traže tih prilaz i pažljivu prezentaciju mamca.
Slatkovodni tok nastanjuju italijanska mrena, poznata i kao mren, i klen. Mrena se obično hrani pri dnu u tekućoj vodi, pa mamac treba držati stabilno uz podlogu. Klen često uzima uz rub struje i zaklon obale; pecaroš mu lako pokvari mjesto sjenkom ili grubim zabacivanjem.
Šaran, linjak i amur takođe žive u slatkovodnom dijelu. Za šarana i linjaka obično se biraju mirniji potezi i mjesta uz rastinje, a rano jutro često je dobro vrijeme da zagrizu. Amur traži snažan pribor i strpljenje pri zamaranju, naročito kada krene prema zaklonu.
Od grabljivica su u slatkoj vodi prisutne štuka i som, a tu živi i jegulja. Štuka obično vreba uz zaklon i promjenu dubine, dok som često koristi dublja mjesta i prepreke pri dnu. Jegulja je naročito aktivna po mraku i mamac najčešće uzima na dnu. U Mirni žive i primorska uklija i glavočić crnotrus.
Donji bočati dio i ušće nastanjuje cipal, dok su brancin, odnosno lubin, i orada, poznata i kao komarča, drugačiji izazov za pecaroša nego ribe uzvodno. Brancin obično lovi uz strujanje i prelaze između različitih dubina, naročito pri slabijem svjetlu. Orada hranu traži na dnu, pa su mirna prezentacija i strpljivo čekanje važniji od čestog prebacivanja.
U istom bočatom pojasu žive ovčica i zubatac, a prisutna je i alohtona strijelka. Za strijelku je karakterističan odlučan napad na plijen, pa varaličar mora računati na nagao udarac i oštre zube.
Kako se peca
Na slatkovodnim dionicama peca se pretežno sa obale. Varaličarenje je jedan od načina da se traže grabljivice: koriste se vobleri, poperi, površinske varalice – zare i silikonske varalice. Varalicu vrijedi voditi uz ivicu zaklona i preko prelaza između mirnije vode i struje, uz promjene brzine i kratke zastoje.
Za mirne vrste koriste se ribolov hranilicom, ribolov na plovak i dubinski ribolov. Od mamaca u upotrebi su kukuruz, boile i peleti, kao i hljeb, mrvice hljeba i crvi. Hranilicom se mamac i prihrana mogu držati na istom mjestu, dok na plovak treba podesiti dubinu tako da mamac prolazi blizu sloja u kojem se riba hrani.
Poseban način ribolova je noćno čekanje jegulje na dubinku. Mamac se drži na dnu, a pribor treba postaviti stabilno i ostati uz štap, jer jegulja brzo može povući ulov prema zaklonu.
Na ušću kod Antenala preovladava varaličarenje sa obale na brancina i strijelku. Koriste se vobleri, poperi, površinske varalice – zare i silikonske varalice; površinske mamce vrijedi voditi uz pauze, a silikonskim pretražiti i dublji sloj. U priobalnom bočatom pojasu primjenjuje se i ribolov prirodnim mamcem, pri čemu se srdela koristi za grabljivice.
Pristup vodi
Most Antenal je poznata ribolovna tačka na ušću Mirne kod Tarske vale, a peca se i sa samog mosta. Posjetioci i pecaroši ostavljaju vozila uz put i most.
Uzvodno su poznate ribolovne tačke kod mosta Ponte Porton i Motovunskog mosta, gdje se održavaju takmičenja. Za ribolov se koriste i dionice toka kod Buzeta.
Pravila i dozvole
Dnevna dozvola bila je 2020. dostupna kod ŠRD-a „Mrena“ Buzet i koštala je 60 kn, prije uvođenja eura. Prema starijim pravilima, ribolov na Mirni dopušten je od svitanja do mraka, a noću isključivo za lov jegulje. Za ušće u području Antenala 2024. navedena je zabrana ribolova od 1. oktobra do 31. januara.
Opšta pravila područja dopuštaju najviše tri ribolovna pribora, svaki sa samo jednom udicom, a lovostaj za štuku traje od 1. februara do 31. marta. Zabranjena je upotreba omamljujućih sredstava i eksploziva, kao i mreža, vrša, parangala, ostiju i trokuka za zakačinjanje ribe. Zabranjeni su i lov drugih vodenih organizama, poput rakova, žaba i pijavica, te ostavljanje i bacanje otpada uz vodu.
Prema tim opštim pravilima, dnevno je dopušten najviše 1 komad šarana uz najmanju lovnu mjeru od 30 cm. Za štuku i amura mjera je 40 cm, uz najviše 1 komad dnevno za svaku vrstu. Linjak ima najmanju lovnu mjeru od 25 cm i dnevno ograničenje od 3 komada, a klen 20 cm i 10 komada. Za mrenu je najmanja lovna mjera 25 cm, uz najviše 1 komad dnevno.