Krivaja je slatkovodna rijeka u Bosni i Hercegovini, u oblasti između Olova i Zavidovića, sa brzacima i dugim virovima. Prema starijim podacima, peca se uz dozvolu nadležnog korisnika dionice. Među ribama su mladica, potočna pastrmka, lipljen i škobalj.
- Veličina
-
Dužina u regionu 73,6 km
O vodi
Krivaja nastaje spajanjem Bioštice i Stupčanice u Olovu, a u Zavidovićima se ulijeva u Bosnu. Duga je od 73,6 do 74,3 km, dok njen sliv obuhvata 1.494,5 km². Ribolovni tereni protežu se između ova dva mjesta, a upravljanje rijekom podijeljeno je po dionicama.
Na potezu između Maoče i Soluna smjenjuju se kanjonska suženja, brzaci, livadske obale i dugi virovi. Za pecaroša to znači promjenu načina čitanja vode: u brzaku treba tražiti zaklon od glavnog toka, a u viru pratiti prelaze između brže i mirnije vode. Uzvodniji dio ima salmonidni karakter, dok nizvodno od Vozuće prema Zavidovićima preovlađuju ciprinidne ribe.
SRD „Orlja“ Olovo upravlja zonom od nastanka Krivaje do administrativne granice sa Zavidovićima kod ušća Maoče, na osnovu ugovora iz 2021. i revizije iz 2022. UGSR „Krivaja“ Zavidovići upravlja od ušća Male Maoče do ušća Krivaje u Bosnu, takođe prema ugovoru iz 2021. i reviziji iz 2022. Posebna dionica u zoni UGSR „Vareš“ duga je 5 km i nalazi se između mostova na 47. i 52. kilometru, na osnovu ugovora iz 2021.
Ribe u vodi
U uzvodnijem dijelu Krivaje žive mladica, potočna pastrmka i lipljen. Mladicu obično treba tražiti uz dublje prolaze i zaklone u toku, naročito pri slabijem svjetlu. Potočna pastrmka se često drži iza kamenja i uz rub brzaka, gdje može da sačeka hranu bez stalne borbe sa strujom. Lipljen radije bira ujednačen tok; kada uzima hranu s površine, pravilno vođenje mamca važnije je od čestog zabacivanja.
Škobalj je posebno vezan za ovdašnju priču o pecanju sa obale. Jata ove ribe obično se hrane pri dnu, pa mamac treba voditi prirodno, bez naglog zatezanja i ubrzavanja kroz tok. Mrena takođe traži hranu uz dno, naročito na šljunkovitim prelazima i u jačoj struji, a često bolje grize pri slabijem svjetlu.
U Krivaji su prisutni i klen, plotica i šljivar. Klen obično koristi zaklone uz obalu i granice struje, pa tih prilazak može biti presudan da se riba ne rastjera.
Kako se peca
Sa obale se škobalju prilazi tiho, naročito kada su jata blizu kraja. Na Krivaji se koristi lagan plovak i fini pribor, uz vođenje mamca prema sredini vira. Pri plovkarenju treba uskladiti dubinu tako da mamac prolazi blizu dna, a da ne zapinje na svakom prolazu.
Za škobalja se koriste larve efemera, larve tulara i gliste, a peca se i na algu i crve. Za udaljenija jata koristi se primama od hljeba, crvene hrane za hladnu vodu i malo konopljinog ulja. Primamu je bolje davati odmjereno, tako da riba ostane na putanji kojom se vodi mamac.
Varaličarenje je usmjereno na potočnu pastrmku i mladicu, uz leptire i voblere tipa Rapala. Varalicu treba provesti uz zaklon i preko granice struje, a ne samo kroz sredinu toka; promjena ugla zabačaja često daje prirodniji prolaz.
