Jasenička reka je slatkovodna reka u Srbiji, u oblasti istočne Srbije, koja sa Deli Jovana teče ka Dunavu. Peca se sa obale i gaženjem plićaka; prema starijim pravilima potrebna je dozvola za rekreativni ribolov. Potočna pastrmka i klen žive u prirodnom gornjem toku, dok su donje deonice kanalisane.
- Veličina
-
Dužina u regionu 41,6 km
O vodi
Jasenička reka izvire na istočnim padinama Deli Jovana, ispod Crnog vrha, i uliva se u Dunav severno od ušća Timoka. Izvor je na približno 960 m nadmorske visine, a ušće na oko 32 m, uz visinsku razliku od približno 928 m i pad korita od oko 17 ‰. Prema starijim podacima, reka je duga od 40 do 55 km.
Gornji i srednji tok zadržali su prirodan izgled, sa prohodnom desnom obalom. Poslednjih petnaestak kilometara je kanalisano: reka prolazi severno od Negotina, pored Miloševa, Kobišnice, Bukovča i Srbova. Prema starijim podacima, u kanalisanim deonicama leti vodostaj često znatno opadne, a voda mestimično presuši, što je važno za izbor poteza za pecanje.
Reka je bogata ribom, a izvorišni deo leži na masivu Deli Jovana, na kome postoji strogi rezervat prirode. Pripada Ribarskom području „Timok“, ranije vođenom u okviru područja „Srbija – istok“. Kao korisnik područja vodi se Zajednica ribolovaca „Timočka krajina“ iz Zaječara.
Ribe u vodi
Potočna pastrmka nastanjuje prirodni gornji tok Jaseničke reke i tokove koji silaze sa Deli Jovana. Obično je treba tražiti u hladnijoj, kiseonikom bogatoj vodi, uz zaklon i na prelazima brzaka u mirniji tok. Za pecaroša je važan tih prilaz: mušica treba da prođe prirodno, bez povlačenja preko struje, a jutro i predvečerje često donose bolji rad ribe.
Klen je takođe riba prirodnog gornjeg toka i tokova sa Deli Jovana. Rado se drži uz zaklon, pod granjem i na granici brže i sporije vode, odakle uzima hranu koju tok donosi. Oprezan je, pa krupan primerak lako odustane od mamca ako primeti pokret na obali; nenametljiv prilaz i uredno vođenje mamca često znače više od dalekog zabačaja.
Kako se peca
Na Jaseničkoj reci peca se sa obale, ali i gaženjem plićih delova. Na prirodnim, nekanalisanim deonicama koristi se mušičarenje nimfom: zabačaj ide uzvodno, a zatim se nimfa pušta da potone ka dnu i putuje sa tokom. Koriste se veštačke mušice i otežane nimfe. Pri takvom pecanju treba održavati dodir sa mušicom, ali bez zatezanja koje bi je neprirodno izvuklo iz putanje.
Mirniji i dublji potezi odgovaraju ribolovu na plovak, uz gliste, crviće i hlebne mamce. Za klena mamac obično treba pustiti da se kreće brzinom vode, uz što manje kočenja plovka. Lakši i osetljiviji pribor pomaže da se vidi i oprezan griz, naročito kada je voda bistra.
Pristup vodi
Prema starijim podacima, desna obala gornjeg i srednjeg toka prohodna je i omogućava pešački prilaz vodi.
Kanalisanom donjem toku prilazi se lokalnim putevima i preko mostova kod Miloševa, Kobišnice, Bukovča i Srbova. Iz Negotina je prilaz moguć i pravcem Negotin–Radujevac.
Pravila i dozvole
Prema starijim pravilima, ribolov je otvoren uz standardnu godišnju, dnevnu ili višednevnu dozvolu za rekreativni ribolov, koja se nabavlja preko korisnika ribarskog područja ili u lokalnim klubovima i udruženjima sportskih ribolovaca. Primenjuju se opšti propisi o zaštiti i korišćenju ribljeg fonda.
Lovostaj za klena traje od 15. aprila do 31. maja, a za potočnu pastrmku od 1. oktobra do 28. februara. Najmanja lovna mera iznosi 20 cm za klena i 25 cm za potočnu pastrmku. Dnevni maksimum je do 5 kg bele ribe ili ograničen broj plemenitih vrsta, najčešće do 3 primerka po vrsti, u zavisnosti od propisa.