Tara je slatkovodna rijeka u Crnoj Gori, od oblasti Komova do kanjona u NP Durmitor i graničnog toka prema Bosni i Hercegovini. Peca se uz dozvolu, sezonska i prostorna ograničenja; prema starijim pravilima dozvoljeni su samo vještački mamci. Glavne ribe su potočna pastrmka, lipljen i mladica.
- Veličina
-
Dužina u regionu 142,4 km
O vodi
Tara nastaje spajanjem Opasanice i Veruše ispod planine Komovi. Sliv obuhvata 1.853 km², a rijeka od pristupačnih dionica uz put ulazi u kanjonski predio Nacionalnog parka Durmitor. Prema starijim podacima, ukupna dužina iznosi od 142,4 do 146,6 km, dok posljednjih 25 do 40 km toka čini granicu između Crne Gore i Bosne i Hercegovine.
Prema starijim podacima, kanjon je dubok od 1.300 do 1.600 m. U pojedinim dijelovima kanjona dubina vode iznosi od 1 do 2 m, uz dublje virove. Za pecaroša se zato karakter vode mijenja od plićih poteza, gdje je važan neupadljiv prilaz, do virova koje treba pažljivo pretražiti.
Sliv Tare je 1977. godine uključen u UNESCO-ov program „Čovjek i biosfera“ kao rezervat biosfere površine 182.889 ha. Kanjonski dio je od 1980. godine zaštićen kao dio NP Durmitor na UNESCO-voj listi Svjetske prirodne baštine.
Kanjonskim dijelom unutar parka upravlja Javno preduzeće za nacionalne parkove Crne Gore. Van parka gazduju korisnici ribolovnih voda, među kojima je SRK „Tara“ Mojkovac za područje Mojkovca. Gazdovanje kolašinskim dijelom bilo je 2023. godine privremeno pod direktnom ingerencijom Ministarstva poljoprivrede, šumarstva i vodoprivrede zbog sudskih sporova klubova.
Ribolov se obavlja sa obale, kretanjem uz korito i virove. Srednji i gornji tok imaju pristupe na dionicama uz magistralni put, dok su u kanjonu prilazi vezani za pojedine lokacije i kampove.
Ribe u vodi
Potočna pastrmka, lipljen i mladica autohtone su salmonidne vrste Tare i glavna su lovina oko koje se planira izlazak. Za potočnu pastrmku pominju se težine od 0,5 do 10 kg. Pastrmka se obično drži iza kamenja, uz podlokanu obalu i na spoju brže i sporije vode; krupniju ribu vrijedi tražiti uz zaklon i u dubljem viru. Najradije izlazi po hranu pri slabijem svjetlu, a mušicu ili varalicu treba provesti što prirodnije kroz njeno mjesto.
Lipljen često bira ujednačen tok i prelaze između brzaka i mirnije vode. Kada kupi insekte sa površine, važniji su miran prilaz i dobar prolaz suve mušice nego dalek zabačaj. Kada nema površinske aktivnosti, nimfa vođena blizu dna obično je bolji izbor.
Za mladicu se pominju prosječne težine od 15 do 20 kg i primjerci do 40 kg. Ovaj grabljivac traži strpljenje: obično se pretražuju duboki virovi, njihovi ulazi i izlazi, uz pribor koji može da izdrži snažan udar i borbu sa kapitalcem. Aktivnost joj često raste po hladnijem vremenu i pri slabijem svjetlu, ali izlazak mora ostati u dozvoljenim terminima.
U Tari žive i škobalj, klen i potočna mrena. Klen obično koristi zaklone uz obalu, dok se škobalj i potočna mrena češće drže pri dnu, na potezima sa izraženijom strujom.
Kako se peca
Na Tari se peca sa obale, uz kretanje koritom i pretraživanje virova. Mušičarenje suvim mušicama naročito dolazi do izražaja kada riba počne da kupi sa površine; za večernje sate koriste se sitnije suve mušice veličina 14–16. U parku taj izlazak mora stati u dozvoljeni termin, koji se prema pravilima za 2026. završava u 19:00 časova.
Za lipljena se primjenjuju nimfarenje i euro-nimfa. Od obrazaca koriste se zečje uvo i fazanov rep, dok otežani perdigon pomaže da se u bržoj vodi brže dođe do radne dubine. Nimfe sa narandžastim ili crvenim detaljem takođe se koriste za lipljena, kao i imitacije larvi tulara. Drži vezu sa nimfom bez nepotrebnog zatezanja, jer tako lakše primijetiš kratak zastoj koji može biti uzimanje.
Tenkara se takođe primjenjuje na Tari. Ovaj način mušičarenja odgovara preciznom vođenju mušice na kraćem odstojanju, uz što manje strune na vodi.
Varaličarenje je usmjereno naročito na krupniju pastrmku i mladicu u dubljim virovima i na prelivima. Koriste se vobleri, kašike i silikonci; težinu i vođenje prilagodi struji tako da varalica prođe uz zaklon, a ne samo preko površine vira.
Pristup vodi
Pravac Kolašin – Mojkovac – Đurđevića Tara vodi uz pristupačne dionice srednjeg i gornjeg toka, tamo gdje korito prati magistralni put.
U kanjonu su pristupi koncentrisani kod Mosta na Đurđevića Tari i Splavišta, odnosno drugog logora. Vodi se prilazi i kod Žugića luke i Radovan luke, kao i kod Brštanovice i Šćepan Polja.
Parking za dolazak automobilom postoji kod Mosta na Tari i u okviru rafting centara i kampova. Na Splavištu, odnosno drugom logoru, i u Brštanovici uređene su polazne tačke za spuštanje čamaca i splavova.
Pravila i dozvole
Prema starijim podacima, za ribolov je potrebna dozvola, koju za Taru unutar NP Durmitor izdaje rendžer na terenu ili uprava parka, a dnevna sportsko-ribolovna dozvola košta 20,00 € po osobi. Van parka dozvole izdaju nadležni klubovi ili koncesionari preko čuvarske službe; za Mojkovac je takav način izdavanja važio 2018. godine.
Za NP Durmitor pravila za 2026. godinu određuju zatvaranje ribolova od 1. oktobra do 1. maja, uz sezonu od 1. maja do 1. oktobra. Ponedjeljkom je ribolov zabranjen, a ostalim danima dozvoljen je isključivo od 14:00 do 19:00 časova, bez noćnog ribolova. Zabranjene su dionice od ušća Ravnjaka do Splavišta, odnosno drugog logora, i od drugih Bijelih vrela do mosta Tepca.
Opšta pravila za vode sjevernog regiona za 2026. godinu propisuju lovostaj za sve vrste pastrmki od 1. novembra do 15. marta, a za lipljena od 1. marta do 1. juna. Opšta zabrana noćnog ribolova na slatkim vodama iste godine traje u proljeće od 20:00 do 05:00, ljeti od 21:00 do 04:00, u jesen od 19:00 do 06:00, a zimi od 17:00 do 06:00 časova.
Dnevni ulov određuju uslovi pojedinačne dozvole za konkretnu vodu. Prema opštim pravilima za 2026. godinu, minimalna lovna mjera za potočnu pastrmku je 25 cm, a za opštinu Pljevlja 30 cm; za lipljena je minimalna mjera 30 cm.