Alagovac je slatkovodno jezero kod Nevesinja, u Bosni i Hercegovini, nastalo podizanjem brane. Ovdje se peca, a prema starijim pravilima potrebni su dozvola i javljanje ribočuvaru po dolasku. Među ribama koje privlače pecaroše su šaran, amur, som i smuđ.
- Veličina
-
Površina 41 ha
O vodi
Alagovac leži oko 4 km sjeverno od Nevesinja, na približno 860 m nadmorske visine. Formiran je branom 1968. godine i služi za vodosnabdijevanje grada, a jezero funkcioniše kao vodozaštitna zona. Prema starijim podacima, površina mu je približno od 40 do 41 ha, a zapremina oko 2500000 m³.
Šumski pojas odvaja dio obale od glavnog asfaltnog puta, odakle se makadamskim prilazima dolazi do vode. Uz jezero su pješčane plaže, šetalište sa klupama i prostor za kampovanje. Pecaroš može da bira između uređenih i prirodnih obalskih mjesta.
Vodom upravlja Sportsko-ribolovno društvo „Zalomka“ iz Nevesinja, poznato i kao SRD „Alagovac“. Jezero se redovno i planski poribljava, a sportski ribolov ima i takmičarsku tradiciju: u sklopu Nevesinjske olimpijade ovdje se održavaju takmičenja u lovu ribe udicom na plovak. U jezeru živi i rak kamenjar.
Ribe u vodi
Šaran i bijeli amur zanimljivi su onome ko voli da postavi pribor i sačeka ozbiljniji potez. Jezero se poribljava šaranskom mlađi, a poribljava se i amurom. Šaran obično traži hranu uz dno i rado obilazi prelaze između različitih podloga, naročito u zoru i predveče. Bijeli amur se često zadržava blizu vodene vegetacije i aktivnije se hrani u toplijoj vodi. Među ulovima iz evidencije društva iz 2008. godine bili su šaran od 15 kg i amur od 25 kg.
Od grabljivica tu su som i smuđ, kojim se jezero takođe poribljava. Som se često pokreće u sumrak i noću, dok smuđ rado koristi slabije svjetlo i prelaze prema dubljoj vodi. Varalice vođene blizu dna uobičajen su izbor za smuđa, uz sporije vođenje i pažljivo praćenje dodira. Evidencija društva iz 2008. godine obuhvata soma od 31 kg i smuđa od 7 kg.
Potočna pastrmka dala je ovdje kapitalca od 8,5 kg, ulovljenog 2006. godine i upisanog u evidenciju društva iz 2008. godine. Prisutna je i kalifornijska pastrmka, čijom mlađi udruženje poribljava jezero uz donacije HE na Trebišnjici. Pastrmke obično traže hladniju, kiseonikom bogatiju vodu; za njih se koriste manje varalice, uz promjenu dubine vođenja dok se ne pronađe sloj u kojem se hrane.
U jezeru živi i tolstolobik. Klen i plotica dopunjuju riblji fond, a prisutne su i bodorka, babuška i deverika. Za mirniji ribolov sitnije ribe koristan je osjetljiv pribor, jer se na plovku bolje vidi i oprezan dodir. Među stanovnicima Alagovca je i gatačka gaovica, odnosno girica.
Kako se peca
Na Alagovcu je uobičajen ribolov sa obale, sa uređenih i prirodnih pozicija duž jezera. Peca se i iz čamca tokom dana; pravilo društva iz 2008. godine noćni ribolov dopuštalo je samo sa obale.
Za šarana i amura koriste se klasični dubinski ribolov i moderni šaranski ribolov, uz kuvani kukuruz i boile. Na dubinku mamac treba postaviti tako da ostane pristupačan ribi, a zategnutost strune prilagoditi uslovima i načinu praćenja ugriza. Kod šaranskog pribora uredna prezentacija mamca i precizno zabacivanje često su važniji od čestog premještanja sistema.
Babuška i deverika love se udicom na plovak, a primjenjuje se i meč tehnika sa vagler plovkom. Kukuruz šećerac pokazuje se kao izuzetno uspješan mamac za ove ribe. Dubinu treba podesiti tako da mamac bude pri dnu, pa sitnim korekcijama tražiti položaj u kojem riba sigurnije uzima.
Pristup vodi
Iz Nevesinja se do Alagovca stiže lokalnim putevima; jezero je oko 4 km sjeverno od grada. Od glavnog asfaltnog puta kroz šumski pojas vode makadamski prilazi do obala.
Uz obalu su pješčane plaže i šetalište sa klupama za pješački pristup. Postoji i prostor za kampovanje, uključujući kamp kod Speče.
Pravila i dozvole
Prema starijim pravilima, za ribolov na Alagovcu potrebna je dozvola i obavezno je javljanje ribočuvaru po dolasku. Dozvole se dobijaju u prostorijama društva u ulici Obrena Ivkovića b.b. u Nevesinju, u video-klubu „Bata“, kod ribočuvara na vodi i tokom organizovanih okupljanja na jezeru, uključujući kamp kod Speče.
Cjenovnik udruženja iz 2008. godine za godišnju dozvolu predviđao je 50 KM za seniore, a 25 KM za penzionere, juniore i žene. Ratni vojni invalidi od 1. do 4. kategorije plaćali su 15 KM, a od 5. do 10. kategorije 25 KM; za djecu poginulih boraca cijena je bila 10 KM. Turistička dnevna dozvola za strane turiste koštala je 30 KM, a za članove SRD iz Federacije BiH 10 KM. Sedmična je bila 50 KM, mjesečna 70 KM, a tromjesečna 100 KM.
Opšta ograničenja iz pravilnika društva iz 2008. godine dopuštala su zadržavanje najviše 5 pastrmki dnevno, do 4 primjerka soma, smuđa ili šarana, te 1 amura dnevno, uz najviše 3 amura godišnje. Kod mješovitog ulova ukupna dnevna granica bila je 5 riba.
Minimalne lovne mjere iz istog pravilnika iz 2008. godine bile su 25 cm za potočnu i kalifornijsku pastrmku, a 60 cm za soma i amura. Za smuđa je mjera bila 40 cm, za šarana i klena 30 cm, za ploticu 18 cm, a za raka kamenjara 8 cm.