Ibar je brza reka na Kosovu, sa brzacima i bukovima, a peca se sa obale i gaženjem kroz plićake. Prema starijim podacima, potrebna je dozvola, dok je ribolov zabranjen od Male brane u Veljem Bregu do mosta u Jagnjenici. Među ribama ove vode su klen, skobalj, mrena i potočna pastrmka.
- Veličina
-
Dužina u regionu 101,6 km
O vodi
Ibar, poznat i kao Ibër i Ibri, na Kosovu ima 101,6 km toka. Brzaci i bukovi određuju karakter ove slatkovodne reke: pecarošu su važni prelazi između jakog mlaza i mirnije vode, gde mamac može da provede uz samu ivicu struje. Reka nije plovna za plovila, a rekreativni i sportski ribolov odvija se sa obale i gaženjem kroz plićake i prelaze.
Izvor Ibra je na planini Hajla, na oko 2.400 m nadmorske visine. Prema starijim podacima, ukupna dužina reke iznosi od 272 do 276 km, a površina sliva od 7.925 do 13.059 km².
Upravljanje, zaštitu i kontrolu na toku kroz Kosovo obavljaju lokalne ribočuvarske službe i udruženja sportskih ribolovaca. Među njima su „Mokra Gora“ iz Zubinog Potoka i organizacije u Kosovskoj Mitrovici. Nadzor obavljaju opštinske službe, uz povremene kontrole Saveza ribolovaca Kosova.
Ribe u vodi
Klen i skobalj su među ribama Ibra na koje se može usmeriti pecanje u tekućoj vodi. Klen obično koristi zaklone i granicu između brzog i sporijeg toka; diskretan prilaz i precizno zabacivanje često znače više od dugog zabačaja. Skobalj, poznat i kao podust, hranu traži uz dno, naročito na tvrdoj podlozi, pa mamac treba voditi što prirodnije, bez naglog zadržavanja.
U reci žive mrena i potočna mrena. Mrena se obično drži dna u jačoj struji i iza prepreka koje ublažavaju tok, a često bolje grize u rano jutro i predveče. Kada se zakači, koristi snagu vode, pa kočnicu treba podesiti tako da prihvati njen prvi beg.
Potočna pastrmka se poribljava: između Veljeg Brega i Jagnjenice, u opštini Zubin Potok, ubačeno je 5.000 jedinki. Ova vrsta obično traži hladniju, kiseonikom bogatu vodu, zaklon iza kamena i rub brzaka, odakle izlazi po hranu. U mirnijim i akumulacionim delovima toka javljaju se šaran, smuđ i som.
Kako se peca
Na Ibru se peca sa obale, ali i gaženjem u plićake i prelaze. Na prelivima i šljunkovitim brzacima među najčešćim izborima je ribolov na plovak bolonjez tehnikom. Duži štap olakšava kontrolu strune i vođenje plovka, a dubinu treba podesiti tako da mamac prolazi blizu dna, umesto da ga struja nosi visoko iznad ribe.
Za skobalja se koriste beli crvići i hlebna ruža, a lovi se i na vodenu travu i alge. Kod ove ribe vredi tražiti ravnomeran prolaz mamca kroz struju: previše zategnuta struna podiže mamac i kvari njegovo prirodno kretanje.
Varaličarenje klena ovde se zasniva na kašikama i malim voblerima. Varaličari obično pretražuju ivice mlaza i mirnije džepove uz struju, vodeći varalicu tako da što duže ostane u zoni zaklona. Lakši pribor olakšava precizno zabacivanje malih varalica.
Pristup vodi
Pristup Ibru omogućen je pratećim putevima duž toka kroz opštine Zubin Potok, Zvečan, Kosovska Mitrovica i Leposavić. Peca se sa obale ili se pešice ulazi u plićake i prelaze.
Pravila i dozvole
Opšta pravila na Kosovu zabranjuju noćni ribolov, posebno za salmonidne vrste od 21:00 do 03:00 leti, odnosno od 18:00 do 05:00 zimi. Zabranjeni su upotreba električne struje, hemikalija, otrova, eksplozivnih sredstava, osti i podvodne puške, kao i ribolov rukom i grabuljanje, odnosno kačenje udicom za telo ribe.
Lovostaj za potočnu pastrmku traje od 1. oktobra do 1. marta. Dnevni ulov autohtonih belih riba, uključujući skobalja, mrenu i klena, generalno je ograničen na do 10 komada u zbiru ili ukupnu masu do 5 kg.
